BU GÖK KUBBE ALTINDA

Bu yorulmuş dünyada, bu gök kubbe altında,

Acı, tatlı ne varsa hepsini yaşıyorum.

Kurak düşmüş gönlüme yürekler tutuşuyor,

Ağustos üşütüyor nefessiz kalıyorum.

Susuzluktan çatlamış rahmet ister bağrına

Bir tatlı rüzgâr ister, gecelerin ruhuna

Tarlada boyun bükmüş başakların hatırına

Bazen bir yudum suya hep hasret kalıyorum.

İnsanlık terkedilmiş vicdansız soysuzlara,

Bu dünya cennet olmuş arsıza, hırsızlara.

Merhamet edilmiyor mazlum çaresizlere,

Bazen tende nefesim kesilmiş buluyorum...

Güçlü her zaman güçlü mazlumlar eziliyor

Siyonist uşakları hak hukuk tanımıyor,

Yeni silahlar ile gücünü gösteriyor

Bunca büyük devletler hep seyirci kalıyor...

Zalimin cehennemi olan bu Gök kubbede,

Emperyalist uşaklar doymuyorlar Servet’e,

Hep kulak tıkıyorlar olana hakikate

Rabbimin gazabını üzerine alıyor...

Bu gök kubbe altında herkes hür yaşamalı

Siyonist zalimlere haddini bildirmeli.

Mazlumu korumalı yardımda bulunmalı

Şair Bozçalı der ki bu yolda yorulmalı...