MEÇHULE GİDİYORUZ!.

Hayat denen evrende, sona geldik diyoruz,

Yaşlar kemale erdi, son durak ta göründü,

Sesli geldik dünyaya, sessizce gidiyoruz,

Yapraklar dökülüyor, mevsim hazana döndü.

Yarın çok geç olmadan, bu gün pişmanlık dile,

Teybe ederek sığın, sen de yüce Rabbine.

Geçip giden maziye, vaktimiz olmaz bile

Can bedende var iken, uy Mevla’nın emrine

Vaktin boşa harcama, boş sözlere karnım tok,

Hesap günü yaklaştı, bak artık biliyorsun

Hiç boşuna direnme verecek hesabın çok

Gelmişsin son nefeste  pişmanlık diliyorsun,

Doğumun anlamını hala anlamadın mı,

Nesi hata, öğüde hep kulağın tıkadın

Günahları işledin, ibretler almadın mı,

Rabbinin emirine hiç mi kafa yormadın…

Akıl seni uyardı onu hiç dinlemedin,

Benim nefsim diyerek, suçunu bilmen gerek

Geciktirmek ne mümkün, olanı bilemedin

Kulağın duymuyor mu, artık geldi son durak

Bak okunan salada, ismini anıyorlar,

Sevenlerin arkandan ağıtlar yakıyorlar

Seni tanımayanlar, adamdan sayıyorlar,

BOZÇALI der her canlı dönecektir Rabbine….