Ümmetinden Olayım!

Ey güzeller güzeli, ey gönlümüzün gülü,
Ey Rahmetellil âlemin, ey Allah'ın Resulü,
Ey gönüller sultanı, ey gariplerin dostu,
Hadisleri söyleyen bülbülün ben olaydım...

Karanlık Dünya'mıza bir güneş gibi doğdun,
Şirke inananları, şirk bataklığında boğdun,
Birçok mucizelerle, geldiğini duyurdun,
Keşke o günü gören, ashabından olaydım...

Miraçtan döndüğünde namazı müjde verdin,
Allah'ın Mağfireti, rahmeti onda dedin,
İnsanın kurtuluşu İslamiyet’te dedin,
Mümin gibi yaşayan ümmetinden olaydım...

Seni seven bir gönül başka sevgi istemez,
Hak yoluna baş koyan, başka yollara sapmaz,
O kapıya baş koyan, ondan öteye gitmez,
Şefaatine mazhar ümmetinden olaydım...

Adını andığımda gözlerimden yaş gelir,
Dilime salâvatlar, gönlüme huzur gelir,
O güzel güllerinden kalbime bir gül kondur,
BOZÇALI tek dileğim, huzurunda olsaydım...